پورتال جامع امام مهدی

می‏روم از بر امام طوف‏کنان به هر طرف طالع اگر مدد کند دامنش آورم به کف   در ره او رود سرم باز لقاش برخورم این بشود زهی طرب آن بشود زهی شرف   سعی من از برای او جان

بسی شدم به بلاد و جبال و کوچه و باغ به کوی مهدی هادی کسی نداد سراغ   چه حکمتست که محرومم از جمال امام مگر ز معصیت آید مرا به دل این داغ   مرا شب است ز هجران

منم غلام به اخلاص آن امام مطاع از اوست امر و ازین بنده امتثال و سماع   نه لوح سینه غباری ز دشمنی دارد نه با کسی بود از بهر مال و جاه نزاع   به دل محبت آل نبی

در غم هجرانت ای مهدی گدازانم چو شمع شب‏ نشین در مسجد و محراب سوزانم چو شمع   چند بیتی حافظ شیراز اینجا گفته است گر بخوانم عالمی را زان بگریانم چو شمع   رشته صبرم به مقراض غمت ببریده

ز مکر و کید اعادی تو را خدا حافظ ز حادثات نگهبان و از بلا حافظ   وجود تست سبب آسمان و غبرا را همیشه باد وجود تو را خدا حافظ   به تو ملائک هفت آسمان بود محفوظ توئی

معاشر النّاس، «آمنوا باللّه و رسوله و النّور الّذي أنزل معه ». «من قبل أن نطمس وجوها فنردّها على أدبارها ». معاشر النّاس، النّور من اللّه عزّ و جلّ فيّ‌، ثمّ مسلوك في عليّ عليه السّلام ثمّ في النّسل منه