عبدالله بن عامر، از ابوعبدالله برقی، از حسین بن عثمان، از محمد بن فضیل، از ابوحمزه برای ما روایت کرد که گفت: از امام باقر علیه‌السلام دربارهٔ سخن خدای تبارک و تعالی پرسیدم: «وَ مَنْ يَكْفُرْ بِالْإِيمٰانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَ هُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخٰاسِرِينَ»؛ «و هرکس به ایمان کفر بورزد، به‌راستی عملش تباه شده است و او در آخرت از زیان‌کاران خواهد بود.» حضرت فرمود: تفسیر باطنی آن در قرآن این است که مقصود، کسی است که به ولایت علی علیه‌السلام کفر بورزد؛ و علی همان ایمان است. ابوحمزه گفت: از امام باقر علیه‌السلام دربارهٔ سخن خدای تعالی پرسیدم: «وَ كٰانَ الْكٰافِرُ عَلىٰ رَبِّهِ ظَهِيراً»؛ «و کافر همواره بر ضد پروردگار خود، پشتیبان و یاور است.» حضرت فرمود: تفسیر باطنی آن در قرآن این است که علی، در امر ولایت و اطاعت، ربّ اوست؛ و ربّ، همان آفریدگاری است که قابل توصیف نیست. امام باقر علیه‌السلام فرمود: همانا علی نشانه‌ای برای محمد است و محمد مردم را به ولایت علی دعوت می‌کند. آیا سخن رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله به تو نرسیده است که فرمود: «هرکس من مولای اویم، علی مولای اوست. خدایا، دوست بدار هرکس را که او را دوست بدارد و دشمن بدار هرکس را که با او دشمنی کند.» پس هرکس علی را دوست بدارد، خدا را دوست داشته است و هرکس با علی دشمنی کند، با خدا دشمنی کرده است. و اما سخن خداوند: «إِنَّكُمْ لَفِي قَوْلٍ مُخْتَلِفٍ»؛ «همانا شما در گفتاری گوناگون و اختلاف‌آمیز هستید.» مقصود از آن، علی است؛ یعنی دربارهٔ او اختلاف شده است. این امت نیز دربارهٔ ولایت او اختلاف کرده‌اند؛ پس هرکس بر ولایت علی استوار بماند، وارد بهشت می‌شود و هرکس با ولایت علی مخالفت کند، وارد آتش می‌شود. و اما سخن خداوند: «يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ»؛ «از آن روی‌گردان می‌شود کسی که روی‌گردان شده است.» مقصود از آن، علی است؛ هرکس از ولایت او برگردانده شود، از بهشت برگردانده شده است؛ و این است معنای سخن خداوند که فرمود: «يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ»؛ «از آن روی‌گردان می‌شود کسی که روی‌گردان شده است.» و اما سخن خداوند: «وَ إِنَّكَ لَتَهْدِي إِلىٰ صِرٰاطٍ مُسْتَقِيمٍ»؛ «و بی‌تردید تو به سوی راهی راست هدایت می‌کنی.» یعنی تو به ولایت علی علیه‌السلام فرمان می‌دهی و مردم را به سوی آن دعوت می‌کنی؛ و علی همان راه راست است. و اما سخن خداوند: «فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِي أُوحِيَ إِلَيْكَ إِنَّكَ عَلىٰ صِرٰاطٍ مُسْتَقِيمٍ»؛ «پس به آنچه به تو وحی شده است، محکم چنگ بزن؛ همانا تو بر راهی راست قرار داری.» یعنی تو بر ولایت علی قرار داری و علی همان راه راست است. و اما سخن خداوند: «فَلَمّٰا نَسُوا مٰا ذُكِّرُوا»؛ «پس هنگامی که آنچه را به آنان یادآوری شده بود، فراموش کردند.» یعنی هنگامی که ولایت علی را، با آنکه به آن مأمور شده بودند، ترک کردند، «فَتَحْنٰا عَلَيْهِمْ أَبْوٰابَ كُلِّ شَيْ‌ءٍ»؛ «درهای همه‌چیز را بر آنان گشودیم.» یعنی همراه با حکومت و قدرتشان در دنیا و آنچه در دنیا برای آنان گسترده و فراهم شد. و اما سخن خداوند: «حَتّٰى إِذٰا فَرِحُوا بِمٰا أُوتُوا أَخَذْنٰاهُمْ بَغْتَةً فَإِذٰا هُمْ مُبْلِسُونَ»؛ «تا هنگامی که به آنچه به آنان داده شده بود شادمان شدند، ناگهان آنان را گرفتیم و در آن هنگام یکباره نومید و سرگشته شدند.» مقصود از آن، قیام قائم علیه‌السلام است.