شناسه حدیث: Q00214811

نشانی: البرهان في تفسير القرآن ؛ جلد 1 ؛ صفحه 350

أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ جَرِيرٍ اَلطَّبَرِيُّ‌ فِي (مُسْنَدِ فَاطِمَةَ‌) ، قَالَ‌: حَدَّثَنِي أَبُو اَلْحُسَيْنِ مُحَمَّدُ بْنُ هَارُونَ‌ ، قَالَ‌: حَدَّثَنَا أَبِي هَارُونَ بْنُ مُوسَى بْنِ أَحْمَدَ (رَحِمَهُ اَللَّهُ‌)، قَالَ‌: حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ اَلْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ اَلنَّهَاوَنْدِيُّ‌ ، قَالَ‌: حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عُبَيْدِ اَللَّهِ اَلْقُمِّيُّ اَلْقَطَّانُ – اَلْمَعْرُوفُ بِابْنِ اَلْخَزَّازِ – قَالَ‌: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ زِيَادٍ ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ اَلْخُرَاسَانِيِّ‌ ، قَالَ‌: حَدَّثَنَا أَبُو اَلْحُسَيْنِ عَبْدُ اَللَّهِ بْنُ اَلْحَسَنِ اَلزُّهْرِيُّ‌ ، قَالَ‌: حَدَّثَنَا أَبُو حَسَّانَ‌ سَعِيدُ اِبْنُ جَنَاحٍ‌ ، عَنْ مَسْعَدَةَ‌ بْنِ صَدَقَةَ‌ ، عَنْ أَبِي بَصِيرٍ ، عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ (عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌) – فِي حَدِيثٍ يَذْكُرُ فِيهِ رِجَالَ اَلْقَائِمِ (عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌) مِنَ اَلْبُلْدَانِ – قَالَ (عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌): «إِنَّ أَصْحَابَ اَلْقَائِمِ (عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ‌) يَلْقَى بَعْضُهُمْ بَعْضاً كَأَنَّهُمْ بَنُو أَبٍ وَ أُمٍّ‌، وَ إِنِ اِفْتَرَقُوا اِفْتَرَقُوا عِشَاءً وَ اِلْتَقَوْا غُدْوَةً‌، وَ ذَلِكَ تَأْوِيلُ هَذِهِ اَلْآيَةِ‌: فَاسْتَبِقُوا اَلْخَيْرٰاتِ أَيْنَ مٰا تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اَللّٰهُ جَمِيعاً . قَالَ أَبُو بَصِيرٍ : قُلْتُ‌: جُعِلْتُ فِدَاكَ‌، لَيْسَ عَلَى اَلْأَرْضِ يَوْمَئِذٍ مُؤْمِنٌ غَيْرُهُمْ؟ قَالَ‌: «بَلَى، وَ لَكِنْ هَذِهِ اَلَّتِي يُخْرِجُ اَللَّهُ فِيهَا اَلْقَائِمَ‌ ، وَ هُمُ اَلنُّجَبَاءُ وَ اَلْقُضَاةُ وَ اَلْحُكَّامُ وَ اَلْفُقَهَاءُ فِي اَلدِّينِ‌، يَمْسَحُ اَللَّهُ بُطُونَهُمْ وَ ظُهُورَهُمْ فَلاَ يَشْتَبِهُ عَلَيْهِمْ حُكْمٌ‌».

امام صادق علیه السلام فرمودند : «به‌راستی یاران قائم (علیه‌السلام) یکدیگر را ملاقات می‌کنند، چنان‌که گویی فرزندان یک پدر و مادرند؛ و اگر از هم دور شوند، شامگاهان از هم جدا می‌شوند و بامدادان دوباره به یکدیگر می‌پیوندند. و این تأویل این آیه است: پس در کارهای نیک بر یکدیگر سبقت گیرید؛ هر جا که باشید خداوند همه شما را گرد خواهد آورد. ابوبصیر می‌گوید: عرض کردم: فدایت شوم، آیا در آن روز در روی زمین هیچ مؤمنی جز آنان نخواهد بود؟ فرمود: آری، مؤمنان دیگری نیز هستند؛ اما این گروه، کسانی‌اند که خداوند قائم را به سبب آنان ظاهر می‌کند، و آنان نجبا (پاک‌گزیدگان)، قضات، حکام و فقیهان در دین‌اند. خداوند شکم‌ها و پشت‌های آنان را مسح میکند، پس هیچ حکمی بر آنان مشتبه نمی‌شود.»