وَ فِي رِوَايَةٍ أُخْرَى عَنْهُ : « اِصْبِرُوا عَلَى اَلْأَذَى فِينَا» قُلْتُ: وَ صٰابِرُوا ؟ قَالَ: «عَلَى عَدُوِّكُمْ مَعَ وَلِيِّكُمْ» قُلْتُ: وَ رٰابِطُوا ؟ قَالَ: «اَلْمُقَامَ مَعَ إِمَامِكُمْ»، وَ اِتَّقُوا اَللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ قُلْتُ: تَنْزِيلٌ؟ قَالَ: «نَعَمْ».
در روايت ديگرى است « اِصْبِرُوا » صبر كنيد بر اذيت در راه ما گفتم: « وَ صٰابِرُوا » يعنى تحمل داشته باشيد با دشمنان و دوستان گفتم: « رٰابِطُوا » يعنى ارتباط با امام خود داشته باشيد « وَ اِتَّقُوا اَللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ » گفتم: اين معنى صريح آيه است يا تأويل آن، فرمود: معنى صريح آيه است.
